Στην αισθητική φιλοσοφία η ανοίκεια κοιλάδα αποτελεί την υποθετική σχέση μεταξύ του βαθμού ομοιότητας ενός αντικειμένου με έναν άνθρωπο και τη συναισθηματική ανταπόκριση σε ένα τέτοιο αντικείμενο. Η κοιλάδα είναι το σημείο στο οποίο κανείς βιώνει αισθήματα παραδοξότητας και ανησυχίας όταν βρίσκεται πρόσωπο με πρόσωπο με ένα ον το οποίο μοιάζει εκπληκτικά, χωρίς όμως να είναι, ανθρώπινο. Ο καλλιτέχνης Λουκάς Μεσσηνέζης επικαλείται ακουστικά ομοιώματα της τάξης της μαγείας, τα οποία αποκρύπτουν την απουσία μιας ριζικής πραγματικότητας. Ο γλύπτης Γιάννης Μπρούζος στρέφεται σε μεταλλικές προσομοιώσεις της τάξης του κακού, οι οποίες αποκρύπτουν και μετουσιώνουν μια ριζική πραγματικότητα. Οι δύο καλλιτέχνες στο έργο τους Λουλούδια από την ανοίκεια κοιλάδα φέρνουν την κοιλάδα στο πεδίο του πραγματικού, δημιουργώντας μια φυσική μεταφορά ενός τόπου όπου ο διαχωρισμός μεταξύ ψεύτικου και αληθινού είναι δυσδιάκριτος. Μέσα στην κοιλάδα οι ρόλοι αντιστρέφονται και οι περιπατητές εισέρχονται στο ανατριχιαστικό όνειρο της πομπής των προσομοιώσεων. Μεταλλικά γλυπτά λουλούδια και μιμήσεις χλωρίδας μέσω μιας ηχητικής διαδικασίας δημιουργίας ενός ηχοτοπίου από ψηφία και αριθμούς δημιουργούν ένα περιβάλλον χωρίς πρωτότυπο, όπου το τεχνητό είναι πραγματικό και το πραγματικό αναδεικνύεται ως το ανοίκειο. Το έργο Λουλούδια από την ανοίκεια κοιλάδα είναι μία φανταστική βιωματική αφήγηση που υπαινίσσεται αλήθειες ανοίγοντας ένα εσωτερικό διάλογο για τις κοινωνικοπολιτικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις του καιρού μας.

Luc Messinezis (GR)
Ο Λουκάς Μεσσηνέζης είναι καλλιτέχνης που διερευνά τον ήχο ως βασικό μέσο δημιουργικής έκφρασης. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην τέχνη ήχου (University of the Arts London) και τα έργα του εστιάζουν στην ακουστική ενσυναίσθηση, την ανθρωπολογία και την υπερπραγματικότητα. Ο Λουκάς συνηθίζει να μεσοποιεί το ακροατήριο τοποθετώντας το στο επίκεντρο του έργου, επιδιώκοντας τη σύντηξη χειρονομίας, αισθητικής, μηνύματος και αφήγησης. Αξιοσημείωτες παρουσιάσεις του περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τις εκθέσεις Ars Electronica 2020 (Linz, Αυστρία), minus20degree Festival for Art & Architecture 2020 (Flachau, Αυστρία), Φεστιβάλ Πριμαρόλια 2019 (Αίγιο, Ελλάδα), ADAF 2015 (Αθήνα, Ελλάδα) και Ethnographic Terminalia 2011 (Montreal, Καναδάς). Το 2015 είχε ανακηρυχθεί υποψήφιος για το βραβείο ScreenGrab7 (Townsville, Αυστραλία) για το έργο του «The Modern book of Cynics», ενώ ως ακαδημαϊκός έχει παρουσιάσει το ερευνητικό του έργο σε πλήθος διεθνων συμποσίων και δημοσιεύσεων. Τέλος ο Λουκάς είναι ενεργό μέλος της Ελληνικής εταιρείας ακουστικής οικολογίας και επι του παρόντος διερευνά ‘Ακουστικά ομοιώματα’ ως ερευνητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Ο ΩANNEΣ (Γιάννης Μπρούζος) γεννήθηκε στον Πειραιά το 1977 και διδάχθηκε γλυπτική και σχέδιο δίπλα στον γλύπτη Μπάμπη Βούτο. Το 2002 εισήλθε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας όπου συνέχισε τις σπουδές του στο Α εργαστήριο γλυπτικής με καθηγητή τον Θεόδωρο Παπαγιάννη. Στην Σχολή παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας, ψηφιακών τεχνών, χαρακτικής και Ζωγραφικής τα οποία ενσωμάτωσε στην γλυπτική του. Το 2009 αποφοίτησε με Άριστα. Έχει πραγματοποιήσει πέντε ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Κόρινθο, Τήνο, Ζάκυνθο και Ελευσίνα ενώ έχει επίσης συμμετάσχει σε πάνω από πενήντα ομαδικές εκθέσεις ανά τον κόσμο. Τα έργα του βρίσκονται σε μουσεία στην Ελλάδα και σε ιδιωτικές συλλογές τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό. Το 2017 του απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο από τον κοινωνικό σύλλογο Συμαίων «ο Πανορμίτης» για την συνολική προσφορά του στην τέχνη . Έχει συμμετάσχει σε δύο συμπόσια γλυπτικής και τα έργα του βρίσκονται σε δημόσιους χώρους στην Αθήνα, την Κύπρο και την Ζάκυνθο. Ζει και εργάζεται στα εργαστήρια του στην Αθήνα και την Βιέννη.